Dla nich wypoczynek to pot spływający po czole w afrykańskim upale, ciężka praca od świtu, 22 wypchane po brzegi walizki i bezgraniczna chęć niesienia dobra. Dariusz i Dorota Jaszkiewiczowie z Małachowa wraz z trójką swoich dzieci oraz przyjaciółmi, łącznie w 11-osobowym składzie, już 18 listopada wyruszą po raz trzeci do odległego Togo. Ich cel? Pomoc najuboższym, praca fizyczna i dawanie nadziei tam, gdzie na co dzień jej brakuje.
::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}
Prywatnie Dariusz i Dorota to ludzie o wielkich, otwartych sercach, co widać już na progu ich pięknego domu w Małachowie. Pod ich dachem schronienie i ciepło znalazło sporo kotów oraz pies. Tę samą wrażliwość, empatię i gotowość do dzielenia się sobą przenoszą tysiące kilometrów dalej - do wiosek w Togo.
Cała historia rozpoczęła się w momencie, gdy Darek został szafarzem. Podczas jednej z wizyt w kościele w Buku pojawił się ks. Robert Dura - misjonarz, będący w Togo „wolnym strzelcem”, niedziałający pod żadną parafią ani konkretnym kościołem, lecz posługujący tam w pełni samodzielnie.
Wtedy to szafarze postanowili zamiast tradycyjnych działań zorganizować zbiórkę na budowę studni w Afryce. Zebrali imponującą kwotę 50 tysięcy złotych. Kiedy padło pytanie, kto z zaangażowanych chciałby wyruszyć w delegację do Afryki, by na własne oczy zobaczyć owoce zbiórki, okazało się, że chętni są tylko oni - Darek z żoną Dorotą. Ksiądz Robert z uśmiechem zapytał wtedy: „A na ile lat chcecie jechać?”, na co oni ze śmiechem odpowiedzieli: „Nie no, na miesiąc!”. Tak rozpoczęła się ich życiowa przygoda i powołanie, które trwa do dziś.
Tegoroczna, trzecia już wyprawa to ogromne przedsięwzięcie logistyczne. 11 osób zabiera ze sobą aż 22 walizki. Choć, jak sami przyznają, gdyby tylko mogli nadać pełen kontener, bez trudu zapełniliby go po brzegi. Na lotnisku w Warszawie widok grupy ciągnącej za sobą taką liczbę toreb początkowo budzi spore zdumienie. Jednak gdy obsługa odprawy dowiaduje się, dokąd, po co i z jaką pomocą lecą, natychmiast przymyka oko na bagaże. Wśród nich jest też polskie jedzenie - w tamtym roku zabrali ze sobą 10 kg swojskiej kiełbasy i sera, a w tym roku planują zabrać jeszcze więcej.
W walizkach podróżuje to, co w togolskich szkołach i przedszkolach stanowi luksus: zeszyty, długopisy, kredki, ołówki i pisaki. Zgromadzono około 800 paczek z przyborami. Co ciekawe, piórników nie wieziono z Polski - zamiast tego zlecono ich uszycie lokalnej, afrykańskiej firmie szwalniczej w stolicy Togo, woląc zapłacić na miejscu i dać zarobek tamtejszym rzemieślnikom. Wyszło ich aż 750 sztuk.
Cała jedna walizka wypełniona jest klockami Lego Duplo. Ponadto wiozą ze sobą mnóstwo zabawek oraz liczydeł, które posłużą dzieciom do nauki liczenia. W akcję zaangażowało się wiele osób i placówek - m.in. szkoła w Kunowie, która przekazała aż 700 szczoteczek do zębów. Ks. Robert wspominał zresztą z uśmiechem, że dla afrykańskich dzieci największym szałem są nie tylko same podarunki, ale fakt, że są one po prostu zapakowane.
Wyprawa trwa zazwyczaj około trzech tygodni - ruszają w okolicach Uroczystości Chrystusa Króla, a wracają tuż po Mikołajkach. Na miejscu lądują w porze suchej, co ma ogromny plus, ponieważ nie ma wtedy komarów i zagrożenia malarią.
Praca na miejscu to nie turystyka, lecz pot i realia. Państwo Jaszkiewiczowie wraz z ekipą pomagają tamtejszej ludności w najpilniejszych sprawach. Warunki w togolskich szkołach i przedszkolach, do których uczęszcza ponad 1100 dzieci, bywają dramatyczne - brakuje nawet podstawowych toalet. Ekipa z Polski własnoręcznie wylewa posadzki, ogradza tereny, przygotowuje podwyższone grządki pod uprawy, czy maluje ściany. Choć nawet nauczycielki rzadko mówią po francusku, bariera językowa przestaje istnieć, ponieważ dzieciom nie trzeba nic tłumaczyć, same garną się do pomocy na wszelkie możliwe sposoby.
W ubiegłych latach udało się sfinansować i postawić wieżę ciśnień oraz dwa zbiorniki na wodę. Wzniesiono kaplicę, a obecnie trwają prace nad stacjami Drogi Krzyżowej. W planach ks. Roberta jest budowa murowanego kościoła, ale jak sam mówi dopiero gdy nadejdzie wsparcie z Watykanu. Z kolei jego wielkim marzeniem jest stworzenie Ogrodu Biblijnego. Z Polski wiozą już ze sobą figurkę przypominającą Noego ze zwierzęciem oraz części konstrukcji z desek do stworzenia małej Arki Noego, w której znajdzie się miejsce dla 45 par stworzeń. Polacy wykonali też kiedyś dla księdza biuro własnymi rękami, z czego misjonarz ogromnie się cieszył.
Dla Dariusza i Doroty ta podróż ma jednak przede wszystkim wymiar duchowy. Choć w ciągu dnia z księdzem Robertem trudno zamienić słowo, bo cała wioska bez przerwy ich oblega i potrzebuje ich uwagi, to momentem szczególnym staje się afrykańska siesta w środku upalnego dnia.
Wtedy, w cieniu i ciszy, siadają do rozmów z misjonarzem. Te chwile traktują jak najpiękniejsze, najbardziej autentyczne rekolekcje. Wioska, w której posługują, pokazuje zresztą niezwykłą lekcję braterstwa, ponieważ obok siebie funkcjonuje aż pięć różnych wyznań i kościołów, a mimo to wszyscy żyją w zgodzie, posyłają dzieci do jednej szkoły i wspólnie budują swoją codzienność.
Kiedy ruszają przez wieś, za polską ekipą idzie mnóstwo roześmianych dzieciaków. W ich oczach, mimo biedy i braku podstawowych wygód, widać nieocenioną radość. I to właśnie po tę radość, z 22 walizkami w dłoniach, rodzina Jaszkiewiczów z Małachowa powraca do Togo.
Aby piórniki dla dzieci z Togo nie pozostały puste, potrzebne są jeszcze przybory szkolne: długopisy, kredki, pisaki oraz ołówki. Każdy może dołożyć swoją cegiełkę do tej wyjątkowej misji! Wyprawkę można przynosić bezpośrednio do redakcji Portalu Śremskiego przy ul. Grunwaldzkiej 1/A, od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-16:00 do 6 listopada.
::addons{"type":"facebook-encouragement"}
::news{"type":"see-also","item":"92509"}
::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}
::news{"type":"see-also","item":"92518"}
He he 18:53, 28.10.2026
Czy to jest ta Pani od paczuszka dla Czarnuszka? 🤡
Jacek22:10, 28.10.2026
Piękna postawa, szlachetna akcja, która z pewnością wielu otworzy serducha
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu portalsremski.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas lub użyj przycisku Zgłoś komentarz