materiały partnera
Dobrym przykładem jest Corolla E10, która jeszcze niedawno była zwykłym samochodem na co dzień.
Siódma generacja Corolli, oznaczona kodem E10, trafiła na rynek na początku lat 90. W Europie była oferowana jako sedan, hatchback, liftback i kombi, z silnikami benzynowymi 1.3 i 1.6 oraz dieslem 2.0. Szczególnie ceniona jest benzynowa jednostka 1.6 z serii 4A, uważana za jeden z najtrwalszych silników tamtych lat.
E10 była autem prostym, ale bardzo dopracowanym. Dobre materiały we wnętrzu, przyjemna praca silników i niezawodność sprawiły, że wiele egzemplarzy jeździ do dziś. Część z nich przez lata pozostawała w rękach jednego właściciela.
Nie każda stara Corolla ma szansę na miejsce w hali wystawowej. O tym, czy auto ma potencjał kolekcjonerski, decydują przede wszystkim:
Oryginalność. Fabryczny lakier, niezmienione wnętrze, brak tuningu i przeróbek.
Stan blacharki. Zdrowe progi, podłoga i nadkola są ważniejsze niż przebieg.
Dokumentacja. Książka serwisowa, rachunki, a najlepiej udokumentowana historia od nowości.
Wersja i kolor. Rzadsze nadwozia i ciekawe wersje wyposażenia budzą większe zainteresowanie niż popularny sedan w podstawowej specyfikacji.
Egzemplarz spełniający te warunki może zainteresować kolekcjonerów i miłośników japońskiej motoryzacji, a jego wartość z czasem może rosnąć.
Większość Corolli E10, które dziś stoją pod blokami i w garażach, to jednak auta mocno zużyte. Najczęściej spotykane problemy to:
Korozja. Tylne nadkola, progi, podłoga i okolice wlewu paliwa to miejsca, w których rdza po trzech dekadach jest raczej regułą niż wyjątkiem.
Zmęczony silnik. Ubytki oleju, niebieski dym i spadek kompresji oznaczają remont, który rzadko się opłaca.
Instalacja LPG. W wielu egzemplarzach montowano gaz, często bez dbałości o regulację, co odbija się na stanie głowicy.
Brak przeglądu. Auto, które od lat stoi, zwykle wymaga sporych nakładów, zanim w ogóle wyjedzie na drogę.
Renowacja youngtimera to przedsięwzięcie, które łatwo niedoszacować. Spawanie progów i podłogi, lakierowanie, odświeżenie zawieszenia, hamulców i wnętrza – każdy z tych etapów kosztuje, a suma bardzo często przekracza wartość, jaką auto osiągnie po remoncie. Taki projekt ma sens dla pasjonata, który traktuje go jako hobby. Dla osoby, która chce po prostu pozbyć się kłopotu, rzadko się spina.
Jeśli twoja Corolla E10 nie spełnia warunków kolekcjonerskich, a jej remont przerasta wartość auta, najrozsądniej jest ją sprzedać. Wystawianie ogłoszenia dla zardzewiałej Toyoty sprzed trzydziestu lat to zwykle tygodnie czekania na telefon.
Zamiast tego zostaje skup starszych Toyot, który przyjmuje auta w każdym stanie – także skorodowane, długo nieużywane czy bez ważnego przeglądu. Ze Śremu do Poznania jest niedaleko, a poznański skup aut specjalizuje się właśnie w Toyotach i Mercedesach. Gotówkę wypłaca się w momencie podpisania umowy, a cała transakcja przebiega bez zbędnych formalności.
Retro Motor Show warto odwiedzić tak czy inaczej – choćby po to, żeby zobaczyć, jak wygląda Corolla, która miała więcej szczęścia.
